Franciszek syn Antoniego

 

                                Franciszek Truskolaski 1797 * -- 1864+

 

   Franciszek Truskolaski, syn Antoniego, ożeniony był z Faustyną Żurawską z Bibersteinów. Mieli syna Henryka.

Otrzymał po Bibersteinach Jasionów i tam się osiedlił w 1838 r po latach pędzonych

na ciągłych  wojnach. Dla Franciszka Truskolaskiego tułaczka wojenna zaczeła sie

w 1812 r gdy jako uczeń szkół we Lwowie wstąpił do wojska polskiego w Księstwie

Warszawskim. Brał udział ze stryjecznym bratem w wyprawie Napoleona na Moskwę. Przetrzymał zimę 1812- 1813 r i koszmarny odwrót przez Berezynę.

Stryjeczny   brat Franciszka, Teofil ( jeden z synów Onufrego Truskolaskiego) zmarł

z odmrożeń i wyczerpania w Warszawie 1812 r.

Franciszek Truskolaski dalej walczył pod Lipskiem i w kampanii we Francji. Dopiero

po bitwie pod  Waterloo wraz z całą armią Polską powrócił do kraju już w randze

oficerskiej. Pozostał w wojsku Królestwa Polskiego do roku 1826. Wystąpił z wojska

w jako kapitan strzelców konnych.

Był posłem na Sejm Lwowski m.innymi w 1827 r wraz z kuzynem też Franciszkiem,

synem Onufrego.

Walczył później w powstaniu listopadowym, brał udział w lutym 1831 r w bitwie pod Stoczkiem. Był kawalerem Virtuti Militari i po upadku powstania musiał udać się na emigrację do Paryża. Ożenił się w 1831 r z Faustyną Żurawską córką Rafała i Joanny Biberstejn.

Był członkiem Loży Masonskiej Białego Orła , patrz str.189 Sta. Załęski " O masoni w Polsce od 1738 do 1822 r na źródłach wyłącznie masońskich", Kraków, 1908 r, Anczyc.

Z emigracji powrócił dopiero w 1838 r gdy na skutek starań żony Faustyny otrzymał

w Austrii amnestię.

Jasionów, w którym się osiedlił otrzymał od babki hr. Biberstein, kasztelanowej inflanckiej.

Po powrocie został wybrany przez szlachtę delegatem z ziemi sanockiej do Stanów tj. do Sejmu we Lwowie. Był to wyraz hołdu dla ofiarnego patriotyzmu Franciszka gdyż sam sejm we Lwowie nie wiele znaczył.

Wypadki "rabacji galicyjskiej" zmusiły Franciszka do wyjazdu do Lwowa. Póżniej tzw. Wiosna Ludów w 1848 r zmusiła Franciszka wraz dużą częścią ludności Lwowa do opuszczenia miasta.

Franciszek w randze kapitana Gwardii Narodowej objął dowództwo oddziałów, które zdobyły Sambor i Przemyśl. Okręgowa Rada Narodowa w Przemyślu i sformowana Gwardia Narodowa mimo wielu klęsk doprowadziła stopniowo do realizacji podstawowych

wartości : uzyskanie autonomii, wprowadzenie języka polskiego do urzędów i szkół, uwłaszczenie chłopów.

 Niestety interwencja cara Mikołaja wszystko unicestwiła. Franciszek dostał się do niewoli rosyjskiej  i został wydany Austrii, przesiedział dwa lata w twierdzy- więzieniu austryjackim ( twierdza Kaufstein   w Tyrolu, którą wielu Polakówz tego okresu poznało)).

   Franciszek powrócił w 1854 r schorowany i załamany. Zmarli w 1864 r.