Tarnawa

 

TARNAWA

 Miejscowość położona około 4 km na południe od Zagórza nad rzeką Kalniczką (Tarnawką).Wieś lokowana na prawie niemieckim w XV w. Stanowiła wówczas własność Mikołaja Tarnawy, protoplasty rodu Tarnawskich. W okresie późniejszym wchodziła do dóbr Stadnickich, Krasickich, Truskolaskich, Ławrowskich. Na przełomie XVIII i XIX w. w rejonie Tarnawy wydobywano
i wypalano wapień.

 

W Tarnawie Górnej znajduje się:

 Murowana cerkiew z kamienia w stylu barokowo-klasycystycznym z 1817 r. fundacji Franciszka Truskolaskiego, odnowiona w 1935 r,murowana z miejscowego kamienia, potynkowana. Jednoprzestrzenna na rzucie wydłużonego prostokąta, zamknięta półkoliście z prostokątną zakrystią od północy. W nawie sufit z fasetą, w zakrystii sklepienia ceglaste. Dach dwuspadowy kryty blachą, nad zakrystią pulpitowy. Wieżyczka na sygnaturkę czworoboczna kryta daszkiem namiotowym. Wieża o dwóch kondygnacjach, gdzie dolna tworząca fasadę ujęta jest parzystymi pilastrami wspierającymi gzyms. Dach wieży namiotowy. Stan cerkwi - bardzo zły.

 

  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. Wojciecha, budowany w latach 1924-1933.

 

  • Dwór murowany wzniesiony na wysokiej skarpie, po prawej stronie drogi z początku
    XIX w – stan bardzo zły

 

W "Roczniku Sanockim 2" wydanym w 1967 r. Aleksander Codello w artykule "Działalność Juliana Goslara w Sanockim (1845-1848)" na str. 169 pisze "... Truskolaski z Tarnawy".

Według Schramma, Tarnawę (obie Tarnawy) nabył w 1810 r. Franciszek Cyryl Truskolaski, syn marszałka Stanisława Truskolaskiego (Schramm, str. 100).